PRODUCENCI
HOT INFO
PROMOCJE
Dragonfire XP Extreme Bhut Jolokia Powder
Dragonfire XP Extreme Bhut Jolokia Powder
49,00 zł 47,00 zł
szt.
Chili sproszkowane Habanero
Chili sproszkowane Habanero
21,00 zł 13,00 zł
szt.
PŁATNOŚCI

 

Afryka

 Kuchnia kontynentu afrykańskiego jest odbiciem zwyczajów odkrywców Czarnego Lądu. Taka jest też historia chili, które nie było znane w tej części świata przed rokiem 1500. Jednakże w przeciągu półwiecza zawładnęło całym lądem. Afrykańczycy ulubowali sobie paprykę chili w stopniu ustępującym być może tylko Meksykanom i Aztekom. Lawrens van der Post, specjalista w zakresie afrykańskiego jedzenia, pisze: ”Kto raz pokusił się spróbowania papryki chili w tropikach, nie potrafi się już uwolnić od tego nałogu”. W większości regionów Afryki, chili traktowane jest jednak jako chwast. Nasiona chili roznoszone są przez ptaki. Trafiają m.in. na pola orzeszków ziemnych i bawełny, a rośliny które z nich wyrosną są hodowane przez tamtejszych rolników tylko w takim sensie, iż nie są wyrywane jako chwasty. Krzaki chili są powiązane z krzakami bawełny i orzechów i tylko dzięki nim mają możliwość wzrostu. Papryka chili w tamtejszym klimacie daje owoce przez cały rok. Pomimo iż, ich ręczne zbiory w dziczy są bardzo  kosztowane, stały się jednym z ważniejszych w wielu regionach.

 

AFRYKA PÓŁNOCNA

Ponieważ kraje arabskie na północ od Sahary są kulturowo i ekonomicznie bardziej zbliżone do krajów basenu Morza Śródziemnego niż do pozostałych krajów Afryki, wątpliwym jest przypuszczenie, iż chili po raz pierwszy na kontynencie afrykańskim, pojawiło się właśnie w tym regionie. Po pierwsze dlatego, iż Cieśnina Gibraltaru oddziela Hiszpanię od Afryki, logicznym więc byłby wniosek, iż chili przedostałoby się tą drogą, przynajmniej już na początku 1500 roku. Po drugie Turcy zakończyli podbój Afryki w roku 1556 i ponieważ w tamtym okresie wprowadzili papryki chili już do kuchni węgierskiej, sensowym byłoby także wprowadzenie jej do Tunezji, Algierii i Libii. Pierwszymi chili, które pojawiły się w Afryce były małe, bardzo ostre z gatunku annum, podobne do papryczek Cayenne, które nadal w głównej mierze wykorzystywane są w postaci suszonej lub zmielonej na proszek. Największymi producentami chili w Afryce Północnej są Maroko i Tunezja, a w następnej kolejności Sudan , który sprzedaje paprykę do Egiptu.

Dzisiejsza kuchnia afrykańska tylko nieznacznie różni się od tej sprzed wieków. Najbardziej znanym produktem jest harissa, pochodząca z Tunezji, składająca się z czerwonych papryczek - odpowiedzialnych za ostrość oraz z cynamonu, kolendry i kminu - odpowiedzialnych za smak. Najbardziej popularnymi, serwowanymi w Maroku i w Egipcie daniami z chili są tajines, których nazwa nawiązuje do naczynia, w którym potrawa ta jest przygotowywana. Tajines mogą być przyrządzone z niemal każdego rodzaju mięsa: drobiu, wołowiny, wieprzowiny, z mięsa  koziego czy wielbłądziego. Ponieważ jednak w płn. afrykańskiej społeczności, dominują Muzułmanie, tajines są przygotowywane prawie wyłącznie z wołowiny. Wywar jest głównym sekretem smaku tajines. Przeważnie jest to kombinacja wody, masła lub oleju (charakterystyczna jest oliwa) oraz przypraw. Długi czas gotowania sprawia, że składniki stają się bardzo delikatne, a sam wywar staje się gęsty.

 

AFRYKA ZACHODNIA

Niemiecki podróżnik Schweinwurth opisuje, iż tubylcy afrykańscy przygotowują z chilli miksturę mająca zapewnić wieczną młodość. Używa ich się także do doprawienia suszonych szarańczy, które w niektórych rejonach Afryki uważane są za przysmak. W 1897 roku amerykański podróżnik Henry Stanley, odnalazł zaginionego Szkota Dave’a Livingstone. Okazało się, iż żywił się prawie wyłącznie mięsem z sosem przygotowywanym z chili. Afrykańskie kobiety biorą kąpiel w wodzie z chili, co ma służyć podniesieniu ich atrakcyjności.  Naukowiec Pierre de Schlippe ze stacji eksperymentalnej Yambio w Kongu, odnotował w 1956 roku, iż chili stały się następnym w kolejności po bawełnie, warzywem uprawnym. Pytając tubylca dlaczego preferuje chili nad bawełnę, odpowiedział pytaniem: ”Czy ptaki sieją bawełnę?” Wniosek - najprościej zając się uprawą czegoś co kto inny, w tym wypadku ptaki, wysiewa. Na początku chili hodowano w Nigerii w przydomowych obejściach w cieniu drzew. Wysiew miał miejsce w maju, a zbiory w listopadzie. Na początku uzyskiwano 15-30 ton z hektara rocznie, a już w 1938 roku - 200 ton. Obecnie Nigeria oraz Sierra Leone produkują najwięcej. Sama Nigeria dostarcza 50% produkcji całej Afryki. Większość jest spożywana lokalnie, w niewielkiej ilości są eksportowane do Wielkiej Brytanii. Nie dziwi więc fakt, iż kuchnia nigeryjska zdominowana jest przez chili. Jak zaobserwował Ellen Wilson autor książki „ West African Cookbook” – nauka jedzenia  afrykańskiego jedzenia jest nauką czerpania radości z jedzenia chili. Papryka chili nigdy nie dominuje, lecz zawsze wzmacnia smak pozostałych składników. Nigeryjskie sosy przyprawowe chutney oprócz popularnych w Afryce rodzynków i wiórków kokosowych, zawierają także posiekane daktyle, ogórki, owoce cytrusowe, mango, papaje, winogrona, banany, suszone krewetki, orzeszki ziemne, świeżą czerwoną paprykę chili.

Blisko 91% gospodarstw rolnych w Liberii uprawia chili. Całe tamtejsze zbiory spożywane są lokalnie jako świeże, suszone, a także mielone. Chili hodowane w Liberii  w ogóle nie jest eksportowane.

W zachodniej Afryce chili spożywane jest także z uwagi na swoje walory zdrowotne. Świeże zielone chili jest jedzone  w całości w celu ochrony przed przeziębieniem, a także w celu udrożnienia dróg oddechowych. Czerwona papryka chili ma także dobroczynne działanie w przypadku leczenia hemoroidów. Zielone chili, zapewne ze względu na mniejsza zawartość witaminy A, nie ma takiej właściwości.

 

AFRYKA WSCHODNIA

Ten region Afryki zasłynął dzięki ostrej odmianie papryki zwanej Mombasa - nazwana na cześć portu w Kenii, z którego jest eksportowana. Jednak chili to nie pochodzi tylko z Kenii, lecz także z Ugandy, Tanzanii i Malawi. Najprawdopodobniej zostało sprowadzone przez  Portugalczyków z Brazylii. W niektórych częściach Afryki są nazywane „crazy-mad”. W wielu wschodnioafrykańskich krajach chili uprawiane obok jest bananowców. Uganda zaczęła eksportować chili na początku 1930 roku. Począwszy od tego okresu spożycie chili na kontynencie afrykańskim, tak znacząco wzrosło, iż eksport zaczął dramatycznie spadać. W Kenii popularna jest potrawa nazywana kima, przyrządzana z siekanej wołowiny z czerwonym chili i przyprawami chili. Jedzenie to jest pod głębokim wpływem indyjskich przypraw curry. Najbardziej popularnym daniem na wschodzie Afryki jest potrawa rodem z Mozambiku, nazwana piri piri (tak jak papryczki). Składa się z krewetek, kurczaka lub ryb z sosem z papryczek piri piri. Potrawa ta, została też w mniej pikantnej wersj i wprowadzona do kuchni portugalskiej. Kolejnym dużym producentem chili jest Etiopia, gdzie większość chili jest spożywana lokalnie. Kraj ten pozostawał pod najmniejszym wpływem brytyjskiej i indyjskiej wersji potrawy curry. Daniel Jote Mesfin, autor książki ” Exotic Etipian cooking”  napisał „Marco Polo nie odwiedził naszego kraju, a  Etiopia nigdy nie była podbita.  Była tylko pod krótkim wpływem włoskim za czasów Mussoliniego, jednak przez resztę czasu była niezależna. Dzięki temu też kuchnia pozostała bez obcych wpływów”. Etiopia była odizolowana od Europy, jednak nie od rynku przypraw. Najbardziej popularną mieszanką przyprawową jest berbere, robione z najostrzejszej papryki oraz innych przypraw, spożywana  z suszonym mięsem. Często jest tez serwowana z kitfo - danie z surowego mięsa podawane na ciepło. Legenda głosi, iż im lepsze berbere kobieta przygotowywała, tym większą szansę miała na znalezienie męża. Dlatego też przepisy te były bardzo strzeżone.

 

AFRYKA POŁUDNIOWA

Afryka Południowa stała się kolonią holenderską ze względu na swoje położenie - w połowie drogi pomiędzy krajami Benelux, a Indiami oraz wyspami płd.-wsch. Azji zwanymi „Spice Islands”. Było to idealne miejsce do uprawy warzyw i hodowli żywego inwentarza, który miał posłużyć  do uzupełniania zapasów na statkach handlowych. W 1652 roku pierwsi holenderscy podróżnicy osiedlili się w Cape Town. W przeciągu bardzo krótkiego okresu czasu zasadzili słodkie ziemniaki, ananasy, arbuzy, dynię rzodkiewki oraz drzewa cytrusowe. U schyłku XVII w. współpraca pomiędzy Dutch East India Company i kolonią holenderską w południowej Afryce znacząco wzrosła za sprawą niewolników Malay, zwanych „królami niewolników”. Ludzie ci, byli wykorzystywani jako rolnicy, stolarze, muzycy, krawcy, rybacy, podczas gdy kobiety były cenionymi kucharkami, które wprowadziły pikantne, indyjskie potrawy do kuchni afrykańskiej, przyczyniając się do znaczącego wzrostu importu przypraw z Indii i Malezji. Należały do nich m.in.: anyż, koper, kurkuma, kmin, kolendra, kardamon, gorczyca i czosnek. Chili natomiast przywędrowało na południe Afryki, dzięki ptakom oraz portugalskim podróżnikom. Zadziwiającym jest fakt, iż kokos, tak popularny w kuchni płd.- wsch. Azji, nie został wprowadzony do kuchni Afryki. Cape Malays jak nazywano potomków niewolników, stworzyli unikalną kuchnię, nazywaną „Old Cape Cockery”. Jest ona mieszanką stylu holenderskiego, malajskiego i angielskiego.            

 

 

do góry
Pokaż pełną wersję strony
Copyright © 2016 www.nazwa.pl Sklepicom - sklepy internetowe